No i stało się, pozostałem sam...

Ciągle wmawiam sobie że tak jest dla niej lepiej, ułoży sobie życie z prawdziwym facetem

Chociaż co noc o niej myśle

 i zaczyna to niszczyć mnie w środku

Wstaje rano tylko dlatego by pokazać innym że niby daję rade, to nic że gdy zostawisz mnie na minute samego nie będę potrafił opanować emocji we mnie

Tak po prostu polecą mi łzy, bo czuje się jak gówno. Mam wrażenie że wszystkich ranie.

Tak jak ją....

Ja chce się pozbyć depresji, Działa to w ten sposób że cały dzień jestem nadal tym beztroskim chujem, potrafię nawet mile powiedzieć dzień dobry i nie myśleć w głowie "spierdalaj" albo inne tak miłe słowo które za każdym razem mam ochotę wypowiedzieć gdy coś pójdzie nie po mojej myśli.

Ale tak naprawdę w środku rozpadam się jak domek z kart...

Z minuty na minutę

kawałek po kawałku

Przecież nie istnieje coś takiego jak szczęśliwy Sebastian, jest albo cierpiący albo aktualnie nie myślący o problemach

Śmieje się ale tak naprawdę wszystkiego nienawidzę i wszystko jest mi obojętne. Jak życie. Jak moje zasrane zainteresowania czy chęć by wstać z pierdolonego łóżka i udanie się w samotny trip po mieście ciągle szukając problemu, Wracając do domu tylko po to żeby siedzieć w pokoju patrzeć się w ten sam punkt w który patrzyłem się od 19stycznia. To ten punkt przy którym zawsze myślałem o tej jedynej. Tej bez której nie istnieje takie coś jak uczucia we mnie. Nie istnieje nawet coś takiego jak ja. Zwyczajnie.. Tak po prostu...


Nie potrafię  zrozumieć że jej nie ma, i nigdy już nie będzie. Bo jest teraz szczęśliwa gdy mnie już nie ma

 Muszę przeżyć ten rok, zdać pierwszy rok w tej szkole i mogę śmiało się wyprowadzić. Cieszę się. Agata nie będzie mnie spotykać. Zapomni o mnie i będzie układała swoje życie tak, jak gdyby nigdy mnie nie było. Tak dla niej byłoby lepiej. Jak nie pojawiłbym się w jej życiu nie byłoby teraz tego wszystkiego. 


Może kiedyś sobie wspomni o mnie i o tym ile razem wspólnie przeżyliśmy, chwil i tych w których śmieliśmy się i w tych których widziałem jej łzy.. Starałem się być zawsze nie ważne czy była uśmiechnięta czy płakała. Chciałem być dla niej dobrym chłopakiem przy którym nie wstydziłaby się powiedzieć wszystkiego co ma w sercu, najskrytszych tajemnic.

I nie wiem czy to wpływ trawy, alkoholu czy chwili. Właśnie pobiegłbym do niej przytulił się ten ostatni raz i skoczył tak zwyczajnie z mostu

tak by nic ze mnie nie zostało

nawet pył



Muszę przestać pić i myśleć o samobójstwie, muszę o niej zapomnieć bo ona ma prawo do szczęścia z prawdziwym facetem


muszę....